W całej Polsce nie istnieje ani jedno Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Wprawdzie wiele muzeów, a szczególnie Muzeum Sztuki w Łodzi, posiada działy sztuki współczesnej, jednakże zarówno założenia tych działów, jak też ich zawartość nie są w stanie sprostać ani potrzebom społecznym, ani zainteresowaniu, jakim sztuka polska cieszy się za granicą – te słowa napisał czterdzieści dwa lata temu Jerzy Ludwiński w głośnym manifeście wzywającym do stworzenia Muzeum Sztuki Aktualnej we Wrocławiu. Dziś muzeum, o jakie apelował Ludwiński, już jest. Czekając na rozpoczęcie budowy naszej przyszłej siedziby, staramy się robić to, co postulował teoretyk-wizjoner – prowokować fakty artystyczne, przyspieszać je, być po prostu miejscem, gdzie rodzi się nowa sztuka. W niniejszym numerze „Muzeum” znajdziecie Państwo cały tekst wartego przypomnienia manifestu wraz z esejem krytycznym Magdaleny Ziółkowskiej. Jako muzeum wciąż stojące u progu swej działalności, ośmielamy się zadać pytanie: „Co jest do zrobienia?” W tym numerze przeczytacie Państwo zapis pierwszej debaty zorganizowanej przez Muzeum pod tym hasłem, poświęconej refleksji nad naukowymi zadaniami Muzeum. Rozmawiamy też z Dyrektorem Muzeum Sztuki w Łodzi, Jarosławem Suchanem, którego instytucja niebawem, dzięki nowemu budynkowi, wreszcie będzie mogła sprostać potrzebom społecznym, jak marzył Ludwiński. Myśląc o ekspozycyjnych zadaniach Muzeum, zwracamy się ku spuściźnie Stanisława Zamecznika, niesłusznie zapomnianego awangardysty wystawiennictwa. I wciąż przyglądamy się architekturze Christiana Kereza.

Zapraszamy do lektury.
Zespół Muzeum